مطلقا در دل ايشان نباشد ، و به جز خوردن حرام ، وافعال ناشايست ، كارى نكنند ، و اگر بعضى از نيكوئىها كنند ، البته للَّه نباشد . و هر يك از ايشان متوسل به جاهلى بلكه متمسّك به ملحدى شوند كه پشمينه پوشيده باشند ، يا گوشه‌اى گرفته باشند ، به جهت تن آسايى وفراغت و فريب دادن اين جماعت ، يا مريد نادانى شوند كه خرقه - كه با رخرى باشد - پوشيده باشد ، ولافهاى گزاف زَنَد ، وزرّاقانه سخن در كار ايشان كند ، اين ابلهان ندانسته‌اند كه گوشه گيرى ايشان - چنان كه در حديث واقع است - از براى صيد كردن بى عقلان [ واحمقان است ] . و از غايت سفاهت اين جماعت آن فريبندگان را درويش پندارند ، بساباشد كه ازسادات وعلما وصلحا واتقيا و مردم پريشان كه در واقع درويشانند ، به ستم بگيرند و به آن ملحدان دهند ، و با آن حال ايشان راصاحب كشف وكرامات ومستجاب الدّعوة دانند ، وبسيار باشد كه خود نيز از اين دعواها كنند . و اين گروه‌در بردن مال‌مردمان و حرام خوردن‌به نوعى باشند ، كه اگر نتوانند كه به ستم وعُنف ورشوه وبهانه جريمه‌اى از مسلمانان گيرند ، به دزدى و خيانت مال ايشان را ببرند ، و اگر نيز قادر نباشند ، به قرض گيرند و پس ندهند ، وصرف خويش و آن گروه نادرويش كنند ، و به سبب آنكه